Ne hayatlar vardı
Kulak misafiri olduğum,
Kurumuş dudaklarından belli olurdu
Yaşamaya susamışlıkları..
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




O konu mankenleri gibi gözüken kalabalıklar sadece unutulmuş kasabalarda değil ki. Bakarsak yakın çevremize .... Yaşamaya susamışlık değil yaşamayı bilmemek öncelikli sorunları . Sevgiyle ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta