Ak güvercin gecelerde,
Parıldayan kömür karası açlığım,
Seni çaldım ben..
Alıp ak güvercin gecelerin koynundan,
Pamuk ovası ıssızlığının en mahrem köşelerinde,
-sinsi ve acımasız bir anofel’in
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili Hasan Ekrem bu şiir ne kadar Akdeniz...Ve ne kadar güzel...Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta