Nefsimize uyar da zahma yelken açarız,
Meşakkatli görürsek bırakıp da kaçarız,
Tahammülle yok işimiz, iftiralar atarız,
Edep haya ne gezer, seciyesiz yaşarız.
Kılıç sanır kalemi,fütursuzca sallarız,
Olmadık çam devirir, kafeste kuş avlarız,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta