Benim üstadımın o ince ruhundan
Yükselirken semaya inler gibi nağmeler
Aşkın büyüklüğünü anladım
Acizdi kalemim kalakaldım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili dost,,,
Kalem aciz olmamalı,yorgun olmalı,,
Sevgiler başarılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta