Bazen çok daralıyor insan.Sanki birileri boğazını sıkar gibi.Sevdiklerinle,can parçam dediklerinle,paylaşmak istıyorsun acı ve tatlı günleri.Bir bakıyorsun ki kimse kalmamış etrafında.Dalıyorsun hayallere,gidiyorsun taa uzaklara.Geçişinle baş başa;
O dağlar deviren,yiğit yok oldu,
Artık beli bükük,aciz kulum ben,
Bellere bağlanan,pullu şal iken,
Artık kırk yamalı,yırtık donum ben.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta