Aciz Bir Kulum İşte-1 Şiiri - Andelip Me ...

Ruhumu dinliyorum, kaçarken gündüzlerden,
Yüreğim kan ağlıyor, ölçüsüzce sözlerden,
Hala affedilmedim, sakındığım gözlerden,
Kalp ve ruhu çatlayan, aciz bir kulum işte...

Günahı dağ gibiyken, bir damlacık sevapla,
Hicranla dolaşırken, olmayan bir hesapla,
Ruhu yanıp dururken, bitmeyen bir azapla,
Yüreğini dağlayan, aciz bir kulum işte...

Hiç miras bırakmadan, ne varsa Hakka satıp,
Dünyalığa bakmadan, hasır üstünde yatıp,
Fani hayattan kaçıp, sonsuza demir atıp,
Vicdanını bağlayan, aciz bir kulum işte...

Bir ömür dert çektim, ümitlerim bitmeden,
Cenneti istemedim, sevgiliye gitmeden,
Hata ve kusurlara, hiç istiğfar etmeden,
Günahına ağlayan, aciz bir kulum işte...

Yüreğinde dertlerle, içi her gün sızlayıp,
Günahı dağ olurken, sevabını gizleyip,
İblis ile gezerken, hep nefsini nazlayıp,
Hatasını saklayan, aciz bir kulum işte...

Bu mal, bu mülk nedir ki; Bu yalancı Dünya’da?
Allah’a kul olmayıp, Sultan olsan ne fayda,
Makam mansıp olsa ne; hem dünyada, hem Ay’da?
Melekleri zorlayan, aciz bir kulum işte...

Engelleri aşarken, üveyk gibi çatlayıp,
Yolları kat ederken, şu zamanı katlayıp,
Güzelliği ararken, kötülüğe patlayıp,
Kör nefsini aklayan, aciz bir kulum işte...

...andelip...