acıyor;
hayat bugünü yaşadığı için acıyor kendine
ve sen yaşamayı hiçbir zaman öğrenemeyeceksin.
hani doğar ya güneş,
karanlığın izini sürerek,
sabahları bir demli çay ile yaşamaya başlayanların seyri için.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta