Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
yürreğine sağlık. güzel olmuş
Duygulu güzel ve anlamlı bir çalışma. kutluyorum.selam ve dua ile...tam puan
GÜZEL YAZMIŞIN GÜZEL İNSAN
Ben K.Maraşlı deyilim amma tesadüfen girdim şiir bahcenize ayak izlerim kalırsa affedin. Bişr cam sürahiydin Vurdu mermer bir masaya tuz buz etti!
E hadi şimdi susuz ölüyorum diye yalvarsında su istesin hiç olacak şeymi? Haklısın dost yüregine saglık. Kızmadınız deyilmi şiir bahcenize girdiğime? Sevgi ve selamlarımla.
Yav şiirleri okudukça bir öteki şiiri merak ediyorum. Sanırım bütün şiirlerinizi okumam gerekiyor. Ama okuyacağım zaman buldukça. Okuyacağım ve yorum bırakacağım...arada bir eleştirim de olursa kırılmayasın olur mu... Aslında K.Maraşta 7 yıldır çıkardağımız ALKIŞ adında 2 aylık Kültür, sanat, edebiyat dergimizle ilişki kurmanızı isterdim. Eğer K.Maraş merkez kentte oturuyorsanız...
Ben yine de size adresi vereyim, olur ya belki bir gün gereksinim duyarsınız....
İsmetpaşa Mah.Hükümet Bul. No 8 Beyzade Ap. Kat 3 no. 9 Kahramanmaraş.
[email protected] veya [email protected] tel. 0344 221 39 59 veya
Haydar Okur 0506 244 80 50
Saygı, sevgi ve selamlarımla
yaşatıyorsunuz...
hemşerim buda çok güzel...evet haklısın sevdalandıgın degmezse bu satırlar yazılır ama degerse,sevdalı yürek görmez.duymaz.akar sevdaya dogru gider...elde degildir sevdaya gönül akar aktıgı yeri bilmezzz.ya hemşerim anlatılmazzz sevda ancak yaşanırr ilmek ilmek çekersin sevdayı.nasıl çekilir sorma dedimya anlatılmaz.gönlüne saglık saygılar
Git derken gel diyor sanki yüreğin.
Duvarların kepmiş yıkık direğin.
Gelip bulacaktır varsa gereğin.
Yakmaya gerek yok yanıyor gibi..
dilinize yüreğinize sağlık kaleminiz var ve daim olsun ..
Haşim Kalender.
şiiriniz 'Ümitsiz bir aşkın eseriyim ben' diye bir mısrayı hatırlattı bana. Sitemlerinizde haklısınızdır inşallah. Duygular güzel ümidinizi yitirmeyin.
Sevgilerimle
MEHMET ALİ ŞAHİN
Gözüme fer olsan bir kere bakmam
Altından tac olsan başıma takmam
Ağlarım, yanarım çeker giderim
Sönen o ataşı bir daha yakmam
.....................
Cana tak etmiş... ne yapsa artık faydasız... kırdığı yüreğe giremez...
Güzeldi. Tebrikler
Sevgimle
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta