Oysa küçüklüğümden beri alışkındım ben ateşimin çıkmasına.
Annemin elini alnıma koyup,
Babama 'ateşi var hala' diye baş ucumda fısıldamasına.
Şimdiler de annem yine baş ucumda.
'Acısı var hala' diyor, eli sol yanımda...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebessüm oluşturdu bende nedense çok hoş :)
Hasbelkader, site gezintisinde ulaştım sayfanıza. Diğer şiirlerinizi de gözden geçireceğim.
...
'Acısı Var Hâla' başlıklı dizeleriniz, kısa ama özlü ifadeler... Çok tatlı, güzel ve manidar.
Başarı dileklerimle.
Çok güzeldi Elçin,yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta