Sokakta perişan bir adam,
kimse tanımıyor,belliki sıradan.
saçı,sakalı birbirine karışmış elleri kömür karası,
gözleri soluk,
dudakları çatlak,
kanburlaşmış sırtı ile hep dolaşıyor,
Dilenci desem değil,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta