Eskiden kendini doğaya bırakmış çiçekler gibi,
birbirimize aşinaydık.
Şimdi sokaktan geçen selamsız sabahsız iki yabancıyız.
Gerçeğin bir adım sonrasını düşünmeden, hareket eden cahilleriz biz!
Bir cam kadar parçalanmaya müsait olan kalbimiz, aşktan ve sevgiden mahrum bırakıldı düşüncesiz ve ciddiyetsiz.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta