Eski günlere dönsek
Yaramaz bir çocuğun dizlerindeki
Kabuk bağlamış yaralar gibi olsa
Bütün yaralar
Yarınları bilyeler gibi görsek
Minik avuçlara sığmayan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Begenerek okudum
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta