Ben ölüyorum baba, çarmıha gerilmiş bir dünyanın batan güneşi gibiyim, anlıyor musun?
Gökyüzü alnıma dikenli bir taç gibi çökmüş,
zaman bana acının sessizliğiyle bakıyor,
kalbim kızgın çöllere sürülmüş bir mahkûm,
her nefesimde bir çağ çarmıha geriliyor,
ve ben insanlığın günahlarını sırtımda taşıyan
yalnız bir çocuğum bu karanlık çağda.
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta