Ben ölüyorum baba, çarmıha gerilmiş bir dünyanın batan güneşi gibiyim, anlıyor musun?
Gökyüzü alnıma dikenli bir taç gibi çökmüş,
zaman bana acının sessizliğiyle bakıyor,
kalbim kızgın çöllere sürülmüş bir mahkûm,
her nefesimde bir çağ çarmıha geriliyor,
ve ben insanlığın günahlarını sırtımda taşıyan
yalnız bir çocuğum bu karanlık çağda.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta