Ben ölüyorum baba, çarmıha gerilmiş bir dünyanın batan güneşi gibiyim, anlıyor musun?
Gökyüzü alnıma dikenli bir taç gibi çökmüş,
zaman bana acının sessizliğiyle bakıyor,
kalbim kızgın çöllere sürülmüş bir mahkûm,
her nefesimde bir çağ çarmıha geriliyor,
ve ben insanlığın günahlarını sırtımda taşıyan
yalnız bir çocuğum bu karanlık çağda.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta