Acı, ruhun kendi sesini duymasıdır.
Bir yara gibi görünür dışarıdan,
ama içte — bir uyanıştır.
İnsan acı çekerken dağılır,
ama o dağılma,
benliğin kabuğunu kıran bir sessizliktir.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta