Acının doruğundayken,
Çırpınışların sadece dibe batışını çabuklaştırır,
Soluk alamazsın...
Sevdiğin insanda bile, eskiden şifa olan eller,
Şimdi kanatır oldu, artık her yanı...
Yitirdiğin gücünün izlerini, bir pencerenin üstünde, sabahın ilk ışıklarıyla düşen, çiğ taneleri üzerinde görürsün,
Güneşle beraber, buharlaşıp yokolmuşlardır artık...
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta