Bir can görüyorum beton yığınları arasında.
Beni kurtarın diye haykıran kısık bir ses.
O an yüreğimde buruklukla kaldığımda,
Susuyor içimdeki heyecan, kesiliyor bitmez nefes.
Kim bilir yarınlarda ne hayalleri vardı.
Ne güzel ümitlerle yaşıyordu ünlerini.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Acının adı varmıdır,şiirinizi okudum ve aklıma tek gelen şey o korkunç,1999depremi evet çok acı,hüzünlendim ama,gerçek hep acıdır dimi,saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta