Acındırma Şiiri Şiiri - Yorumlar

işte şiir! ! erhan yazdımı yazıo yani...

Yazmaktan utanç duyduğum bir şiirim geldi aklıma. Bir sevenim olmadı. Ama ben yine de ayrılık acısı çekiyordum. Terk edilmişliğin acısı vardı içimde. Sanki kendimi bir kızın aşkında yaratmıştım. Hayalimdeki kız beni terk etti. Dayanamadım ayrılığa. Kızı hatırlatan, onun eşyası olan her şeyi parçalayıp attım. Unutmak istiyordum. Parçalamayı düşündüğüm eşyalar bitince, kendim kaldım geriye. Kendi varlığımda, bana onu hatırlatıyordu. Kendimi parçalamaya gücüm yetmedi. Senle varoalan ben, yokluğunda neler çekti ah bir bilsen. Yazılan şiir ALLAH'a gidiyordu. Depresyonda ALLAH'ımı düşündüm. Yazdığım şiirle herşeyi parçaladım. Depresyonda, bir çöpü elime alır parçalardım. ALLAH gelirdi aklıma. ALLAH'ın yarattığını parçalıyordum. ALLAH aklıma gelince parçalamayı, çöpü ufalamayı durdururdum. Yazdığım şiir gelirdi aklıma; 'senin olan herşeyi parçalasam, geriye bir ben kalıyordum, kendi varlığım bile bana seni hatırlatıyor...' Unutmak kolay birşey değil. Ama biz zoru başaranlardık. Çok kolay unutuyoruz herşeyi... Sanat yapacağım derken, kendimi de parçalamışım, haberim yok... Farkındalığı yaşamak güzel... Parçalanmış olmam da unutturamadı seni bana... Şimdi inadı bıraktım... HER ZERREM SENİ DÜŞÜNMEKTE, ZİKRETMEKTE...

Yatağım, bir kadın elinin değmediğinin ispatını yaparken,
AYNAm değişik bir yüzü gösteremeyişinin HASRETİNDEydi.
Bir odanın tasviri böyle olmamalıydı. Yokuluğunda kompozisyon yazmayı da denedim. Her satır, satırlıyordu beni...

işte erhan işte şiir.bana kendimi yeniden anlattığın ve kendime bile açıklayamadıklarımı bana açıkladığın için sana çok teşekkür ediyorum ERHAN GÜLERYÜZ