Yürüdüğüm sokakalar yokluğunla ağlıyor,
Martılar bile benle sanki dalga geçiyor.
Sen evinde rahatça kahve yudumluyorsun,
İçimdeki yangını tahmin edemiyorsun.
Gözlerim donuk artık, Baktığım yerde yoksun
Geri dön demiyorum, demem de biliyorsun.
Al götür özlemini çekmek zorunda mıyım?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
