Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yeterki senle var olan hücrelerim kalsın,
Alma yok etme sebepsiz
Kokusu hiç bitmeyen aşk var
Bencil mi bencil.........
tebrikler...
Yangın yerine dönsün kül olsun her anım
Yeterki senle var olan hücrelerim kalsın,
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta