Acımasızım biliyorum ama hiç kimse sormuyor acına sızan neydi diye?
Farkındayım kendimin hem de hiç olmadığım kadar
Günün birinde masadaki tabağım eksilecek, bardaktaki çayım soğuyacak
Biliyorum hiç kimse sormayacak nereye gidiyorsun diye.
Kendimi yeniden kalabalık etmenin çaresini arayacağım
Çünkü yalnızlık çok yordu beni,
Kendimle dahi konuşamıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta