Öncesinde köhne bir köy gibiydim,bilmem nasıl anlarsan.
Bakışlarımı savururdum uçsuz bucaksız göklere,
Eşiklerde dizgin sıralanmış dağlara.
Günler geçerdi,bir damla yağmur arardım,
Sessiz sedasız sokaklarda dolaşmaya.
Yalnızlığın başkentinde boğulmak için.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta