Dünya neden böyle oldu. iyilik, sevgi, merhamet
avuçlarımızda çürüyen birer kelebek kanadı gibi dağıldı rüzgâra;
kör kuyulara düştü insanlık ve biz ip uzatamadık karanlığa.
Kendi gölgemize bile yabancılaştık, kendi sesimizden bile korkar olduk,
çünkü en derin çığlıklar bile duyulmaz olmuştu artık taşlaşmış yüreklerde.
Belki de asıl felaket, gözlerimizin önünde ölürken bile susan vicdandı…
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta