İnsanı şair eden sevgiymiş, sevgiliymiş
Beni şair eden sevginmiydi yoksa sen mi?
Sen beni sevdiğini söyledin binlerce
Ben korktum hep sevemedim seni kendimce!
Nazdı belki de yaptığım niyaz1
Bülbülün gülden çektiğiydi
Belki elimden çektiğin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta