Her ağladığımda yüreğime eklediğim duvarların acımı dindireceğini sandım
Acım dinmedi,
ama duvarlar katlandı.
Çağladı nehirler bedenimde
bir ben çağlayamadım
ve durulamadım zamanı gelince.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta