Acılı aşklar durağı. Şiiri - Tuncay Aytaç

Eğer bir gün benden gitmeyi istersen,
tüm kapilar açık olsun.
Yağmurlu bir gündü tanışmıştık ya;
o günün mutluluğu ve hüznü benimle olsun.
Hiç bir kalıba sığmaz bu sevda,
sevginin tanımı lal olur dilimde.
Bir tek anılar kalsa da bu aşka dair,
hepsini taşıyacağım kalbimde.
Dediğim gibi işte,
yolun açık olsun derim, ısrar etmem kalmanı.
Zannetme ki solar sen gidince,
solar sevginin ormanı.
Eylül hüzün derler ya, külliyen yalan!
Eylül'ün içinde bir demdir,
sevgiden geriye kalan.
Talan edilsede Eylül'de bağ bahçe,
yeniden dirilişin umudu vardır
görünmeyen yanında.
Bak nasılda salkım olmuş,
tatlanmıs üzümler dalında.
Bu gün yağmurlu bir gün,
nereden çıktı bu ayrılık hikayesi diyorsun,
sevgi dolu halime iyi bak, seni ne kadar sevdiğimi hissetmiyor musun?
Çok sürprizlere gebe bu hayat,
her an her şey olabilirin modundayim.
Ben ki, aşkın en son hali,
kara sevdanın hamurundayım.
Bilirim ki; senin vedalarinda acı sürprizlere yelken açan bir geminin aşk denizinde sessizce gidişleri vardır.
Benden sonra da seni seven
en az benim kadar bahtiyardır.
İlk ve son aşkımsın,
senden sonrası olmayacak gayri,
sen bensiz yapabilirsin biliyorum.
Ama ben perişan olurum inan ki.
Aşk gemilerinin mutlu yolcularından
hiç olamadık biz.
Hep bir hüzün vardı,
mutluluğu gölgeleyen.
Ben seni çok büyük severken,
sende bir sevgisizlik vardı
tavırların ile belgeleyen.
Komplo teorileri içindeyim belki de yine,
seni yitirme korkusu bu!
Boşver desem de kendime,
şüphelerim var göz ardı edemediğim.
Bir de harika güzelliğin var ki;
sevmeye doyamadığım.
Büyük aşk hikayeleri hep kavusamama üzerine kurulu ya, sensizlik bana zulüm olur bilesin.
O yüzden seni kaybetmenin korkusu ile yazdığım satırlar hep ayrılığa vurgulu.
Gitmeyi sakın deneme,
gömerim ruhumu sevgisizliğin çukurlarına.
Götürürüm bu aşkı,
kavuşamayanlar sokağında ki
acılı aşklar durağına.