Çocuğunu toprağa bırakmış bir anneye gidin bakın yaşıyormu nabız atmasını yaşamaktan mı sayıyorsunuz. Öpüp koklayarak büyüttüğü gözünden sakındığı biraz geç gelse telaşla yollara düştüğü uyurken üşür diye üstünü örttüğü yavrusuyla girdi toprağa....
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta