Arkasından kapı açılmıştı.
Dur! Ama neden? O hep içerideydi
Bir pavyon havası yoktu dilinin
Bir günah yuvası hiç olmamıştı!
Hafif bir gacırtıyla önce yavaş
Tutuklu bir zamanla aralanmıştı.
Kapı, henüz almamıştı yerini açılmakta
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta