Arkasından kapı açılmıştı.
Dur! Ama neden? O hep içerideydi
Bir pavyon havası yoktu dilinin
Bir günah yuvası hiç olmamıştı!
Hafif bir gacırtıyla önce yavaş
Tutuklu bir zamanla aralanmıştı.
Kapı, henüz almamıştı yerini açılmakta
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta