Ben çok küçükken başlamıştım seni hayal etmeye
Ta o zamanlarda yemin etmiştim seni bu denli çok sevmeye
Aklım çarpma işlemine ermezken bile
Ben hep senin resmini çizmeye çalışırdım buğulu camlara küçücük ellerimle
Ben en iyi arkadaşımdan öğrendim yalanı,yalan söylemeyi
Ben küçükken bilmezdim bilmezdim böyle küfrü,küfretmeyi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




bence acılar bize gülüyor be güzelim... biz sadece dediliğe vuruyoruz...
her zamanki gibi sevgi seli akmış sözlerinden...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta