Acılarımı yitirirken kahkahalara boğdum kendimi,
gökyüzü çatladı içimde, kuşlar da gülmeye başladı.
Her gözyaşı bir hatıra oldu,
şimdi gülüşlerimin arasına gizliyorum onları.
bir sabır ormanı büyüttüm yalnızlığımdan.
Kendimi her kaybolduğumda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta