Acılarımıza belkide teşekür etmemiz gerekmez mi.?
Bizi biz yaptıkları için ,
Bizi kendimizle ve bazan sevdiklerimizle yüzleştirdikleri için..
Güçlenmemize olgunlaşmamıza ,kısacası pişmemize yaradıkları için..
Empati yapabilme yeteginimizi geliştirmeye yardım ettikleri için..
Acının özüne inen ve acıyla pişen kişi gerçekten bunu içtenselleştitir ve bir nevi merdiven olarak görebilirse kısacası imtihan bilincine ererse işte insan olma yolundadır yani insanı Kamil olmak..
Çilesiz ,imtihansız ,acısız hiçbir dağın zirvesine ulaşılamaz...
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta