Acılarıma Son Verecek İlaç

gözlerim kararıyor gözlerinin aydınlığında
yollarım kapanıyor aşkın çıkmaz sokaklarında
çığlıklar besliyorum içimde kimselerin duymadığı
ateş çiçekleri büyütüyorum sinemde kimsenin görmediği
sen okyanus ortasında bir mercan
ben dağların zirvesinde bir yalnız çam
sen Hızır'ın elinde ab-ı hayat katresi
ben İbrahim'in yanında ateş paresi
kavuşmaya ne kadar yakın olduğumuzu anla sevdiğim
ölümdür acılarıma son verecek ilaç
zemheridir beklediğim ağrı dindirici
tozumu uçuracak külümü savuracak
usandım içimdeki yaradan, yardım et ey Yaradan
yardan bırakıp kendimi yare
ölüm yahut cinnettir beni ayaklarına serecek çare
gitmek zamanı geldiyse bu dünyadan
kafes açıldığında hürriyete uçabilmeli insan
ya sana esaret ya ölümle hürriyet
ya senle cinnet ya sensiz cennet