Peşimde gölge oldunuz,
Bana hep yoldaş oldunuz.
Beni mesken mi tuttunuz?
Beni tek etmediniz acılar.
Bana hep tuak kurdunuz,
Sararttınız, soldurdunuz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşamımızdaki acılardan davacı olup, birde bu davayı kazanabilsek ve o acıları yaşamımızdan çıkarabilsek ne güzel olur.
Kalemine sağlık sevgili Kemal.
sitemler satıra sığmamış tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta