Bazen canın çok yanar.
Hani alıp çıkınına yüklenip,
Acılarını çekip gidesin gelir.
Çekip gitmek istersin ıssız bir yerlere,
Sonra bir sızı kaplar yüreğini derinlerde;
Tanıdık, bildik, eskiden kalma ve bir o kadar yeni.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta