Son bulmadan mevsimin rengi uzat ellerini yağmura, teninde dinlensin damlalar.
Acılar sarar bedenini kara kış akşamlarında, bitmeyen şarkıdır bu dilinden düşmeyen...
Okyanus rengi gözlerine hasret geçer seneler, gönlüm dağ başlarında..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




seni rüyamda gördüm ve kendimi şiirinde buldum.bitmeyen şarkımıdır bu.yine yağmur var izmir de .dinmeyen ve ısrarla yağan.ıslattığı kişilere rağmen yağmaya devam ediyor.kendine iyi bak emi ıslanma oralarda.
tebrikler kaleminiz daim ilhamınız bol olsun muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta