Gök yüzünden biryıldız bir anlık benim olsa
Masmavi, asumanda bir güzel evim olsa
İnsanlardan uzakta, tek başıma, yalnızca
Güneş yandaki komşum, Ay bahçemde gül olsa
Çilelerden arınmış yeni bir dünyam olsa
O dünyada hayâller gerçeğe üryan olsa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta