Öfkeli gözleri
ve koluna sarılı peçetesi
ile
kaldırdı önümdeki tabağı
şehrin en bilindik
lokantasının
şişman
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




:) Çok hoş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta