anlatıyorum gözlerimi aya
çözülüyor sedef’ten düğmesi gökyüzümün
hayaliyle sarmaş dolaş çözülüyor buz dağlarım
içimde kopan kıyamet dilim dilim yangınlarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiir tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta