Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Bize her şey mukayyet, kim ne verirse alır,
En görkemli binalar, mezar gibi alçalır,
Sevgiler gelir geçer, aşk ise baki kalır.
Bu dünyaya temelli, temeller atılmıyor, '
-daha nasıl vasf'edilsin! tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta