içimiz bir açık bir kapalı,
yollarımız hep kapalı,
fani dünya çokmu uzun haberimiz olmalı,
sensiz hayata alışmışken hayat bu kadar uzunmu olmalı
unutulan bir çift göz kaldı şimdi geride sana nasıl ulaştırmalıyım bir bilen olmalı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiirlerim nazım ustaya itafen yazılmıştır. seviyorum seni sevgili usta... ugurlar olsun huzurla kal...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta