İsmin bana huzur veriyor
İsmin beni benden alıyor
İsmin bana gökyüzündeki güneşi,yağan yağmuru,mis gibi kokan çiçekleri hatırlatıyor
İsmini her duyduğumda içimde kelebekler uçuşuyor
Peki benim,benim ismim sana ne hatırlatıyor
Dur tahmin edeyim karanlık bir günü,zakkum çiçeğini,kötü hatıraları,acı veren bir aşkı,sevgisiz geçen koca bir ömrü hatırlatıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta