Ne acısı mühim ne tatlısı
Eşiklerimiz birbirine el kapısı
Hep derdin ki bize yok ayrı gayrı
Kalacağız birbirimize herkesten apayrı
Oysa şimdi hayatlarımız farklı
Yüreklerimiz ellere sarılı
Günlerimiz maziye bağlı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta