İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Muhteşem finalin hatrına şiiriyetten uzak katoklaşma ve dingin kelimelerini hoş görüyorum. Sevgiler!
Farklılığı göze çarparken akıcılığı ve sürükleyiciliği takdire değer. Her ne kadar direk anlamlar içerse de.
Adımladıkça alıştığın
ayağından çıkarınca
acısıyla tanıştığın.......harika bir son..!
herkes pabuça takmış boşverelim o bir simge değilmi bu şiirde.harika sonu bir daha okuyup alıştığımızı sandığımız acılarımızı çekilenleri ve atmaya kaltığımızdaki ağır hasarlara baklaım bizde oluşannnnn..
Ayakkabı acısını çok iyi bilirim.Ne yerli ne italyan ne amerikan kalıbı uymaz.Ve her adımda acızısını duymak ve acının üzerine basmak deli eder adamı.
Belki de deliliğim bundan.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta