Sanmıştı ki doğduğunda hep mutluluk bu dünyada
Ellerinden uçurtmasının ipini kaçırdığında
Ve onu gökyüzüne emanet etiğinde yeni basmıştı 9 yasına
Askın acısını sevmenin acısını aslında ilk o gün tatmıştı anlamsızca
Laflardı bazen ucurtmasıyla severdi onu ama o da yoktu artık yanında
Saatler 15 yasını vurduğunda
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta