Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şair aşk ateşinin içine girmişse, şiir dökülür dudaklarından. Bu gayet normal; gün olur acılarını dağlarsın acılarla.
Ne acı çekmekten, ne yardan, ne de şiirden vazgeçemezsin.
İyi ki, sevda var...
Sevgilerimle...
Nafi Çelik
bazende acı olabiliyor...çok güzel bir şiir olmuş...tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta