Dediler ki: “Ölecekmişsin! ”
Öylesine kurulmuş bir cümle gibi,
Kolayca çıkıverdi ağızlarından.
İki dudak arasında,
Başıma yıkıldı dünya.
Seninle unuttuğum ölüm,
Yine seninle yanımda...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel yazıyorsunuz. tebrikler. başarılarınızın devamını dilerim.
vedat danacıoğlu
ölüler gök kubbemizde her gece yıldız olup,biz onlara bakarken...
gülümsüyorlar....
ali arslan
http://www.ciltug.com/
http://www.tugcanhotel.com/
ölüler gök kubbemizde her gece yıldız olup,biz onlara bakarken...
gülümsüyorlar....
ali arslan
http://www.ciltug.com/
http://www.tugcanhotel.com/
her insan biraz ölüdür, biz de biraz ölüyüz 10/7
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta