Ne bela bir dünyaymış mahvetti benliğimi,
Bir yandan hastalıklar inceltti yüreğimi…
Tat bırakmadı bizde sıkıntılarımız var,
Şifasız ilaçlar ki şahsıma daha zarar…
Anladım bu genlerle genetik olsa gerek,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta