Yanlış şıkları işaretliyorum hep.
Zil çalıyor ve okul bitiyor.Adım hep yalnızlıkla anılıyor tüm zamanlarda.Açtığım tüm kapılarda suretim karşılıyor beni...Sonları kötü bitiyor hep gittiğim filmlerin.
Hepsi bu kadar işte; yani bir avuç mutsuzluk elimde avucumda kalan.
Hiç bir zaman unutmuyorum gidenleri.
Hatıralarsa silinmeyecek birer kalıntı belleğimde.
Işıklarını bir bir söndürüyorum gezdiğim sokakların...
Mutsuzluğuma şahit olmasın diye hiç kimse; gülümseyen bir maske takıyorum her gün...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta