Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
acıyı kadehe doldurup, tek yudumda içmek
şarap niyetine
ve nimet bilmek verdiği sarhoşluğu
acyı içenler hiç nimet bimişler midir acaba verdiği sarhoşluğu...Kısa ama güzeldi...
şair acıları biriktirdi zulasında sonra kaleme söyledi o kağıda yazdı hergün çoğaldı acılar ve okurla buluştu okur kendini buldu acıların içinde ve artık o okuyanın oldu...
yüreğinize sağlık
....İşte o zaman şair olunur zaten!
Acılarla acılarımızı dağlarız çoğu zaman.
...Ve acılarımızla mutluyuzdur aslında!
Şiirinizi severek okudum, tebrikler şairim.
Yüreğiniz sağ, kaleminiz daim olsun.
Sevgilerimle...
Nafi Çelik
Acıyı şarap niyetine içerseniz ya da içebilirseniz elbet öyle..
Ya kader niyetine içerseniz ?
Yüreğinize sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta