Umutlar batarken ufukta, dağların ardında,
yarınların gölgeleri uzamaya başlar ağır ağır...
ve karamsarlık kaplayınca hayatı gece misali,
ölümün ayak sesleri duyulur sessizce...
anlamı kalmaz yaşamanın yürek sevdasız kalınca.
acıların burukluğu tebessümler kurşuna dizer,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
