Ne ki... Canım yanıyor, sadece dışımdan sessizim...
Bir bakıyorsun ki kalbim sızlıyor derinlerden.
Ne aşkı, ne yaşlı demeden, tükeniyor hayat,
Aklımda bir şeyler kalmış o anlamsız işkencelerden.
Üzülüyorum, üzgünüm, ağlayasım var, yok olmaz...
Neden, neden, neden, neden, ne... Bilmiyorum...
Kanıyorum içimden hiç dışımdan akmadığı kadar.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




'Sessizliğin sessizliğini duymaya çalışıp' kısmında; Trajik bir umuttan bahsetmek istedim. Yorumunuz için sağolun.
“Sessizliğin içinden geçerken sesleri değil, seslerin hissettirdiklerini duyarsın. Hissetmenin kanıta ihtiyacı yoktur, sözler hükmünü kaybeder acı da,bilirsin…”
'Sessizliğin sessizliğini duymaya çalışıp' kısmında; Trajik bir umuttan bahsetmek istedim. Yorumunuz için sağolun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta